Zeven puntjes op zondag.

(Confinement#2 – Dag 3)

Ik ga voor nóg een ambitieuzer lijstje dan gisteren (ahja: 7 ipv 6 items), maar ik probeeeeer het kort(-ish) te houden! 😉

(1) We sliepen vanochtend collectief uit als gezin tot … 9:20. Jawel, twintig na negen en dat met een peuter van 21M en een kleuter van bijna 3,5! Op zich al uitzonderlijk, maar dit vind ik persoonlijk ook wel spectaculair, zo een week na de verandering naar winteruur! Maurice sliep dan ook nog eens een nachtje door (eerder uitzonderlijk in zijn geval). Louise zette mij wel eens uit bed midden in de nacht omdat papa haar nachtlamp had uitgedaan nadat ze in slaap was gevallen, de evil bastard. 😉 Maar verder: pure bliss.

(2) Misschien toch nog een klein minpuntje: voorgaande zorgt wel voor een klein stresske naar morgenvroeg toe. Na twee weken herfstvakantie en een gemoedelijke stressloze ochtend waarbij de kindjes vanaf 9u bij onthaalmoeder werden verwacht begint morgen de school hier terug. De kindjes móeten dus om 7u20 opstaan zodat Louise om 8:20 op school is. (Daarna rijd ik door met Maurice naar de nounou.) Er is een heel corona-plan in voege op de school maar het komt erop neer dat er voor het afzetten van kindjes in de “petite section” (=1e kleuterklas) eigenlijk niets verandert. Oef.

(3) We spelen tegenwoordig elke avond hetzelfde liedje af wanneer het speelgoed moet opgeruimd worden (1-2-3 opruimen van Kabouter Plop). Onze hoop is dat de kindjes dat echt gaan associëren met “opruimen en klaarmaken om naar boven te gaan”. Vanochtend zette Jef onze (Sonos) muziekspeler aan en die begon spontaan het laatst afgespeelde liedje te spelen: het opruimlied. Al bij de eerste noten (zonder nog enige tekst te horen) vroeg Louise al vertwijfeld: “moeten we nu opruimen papa??”. De conditionering begint dus al goed te werken. 😀

(4) We spendeerden ons uurtje vrijheid vandaag op een nabijgelegen strand. Onderweg op de fiets merkten we op dat er vandaag al minder volk op straat was dan gisteren. Het was gisteren echt nog behoorlijk druk aan de kust gegeven de strenge maatregelen die van kracht zijn. Het contrast met confinement#1 was echt wel groot; toen was het dorp echt verlaten. Ik grapte nog tegen Jef dat de politie vandaag waarschijnlijk wél aan het controleren was. (Tijdens confinement#1 werd er in de buurt van de zee streng gecontroleerd op attestations. Je moet dus een goede reden hebben om de baan op te zijn of op minder dan een kilometer afstand wonen.) We stappen af van de fiets en wandelen letterlijk 5 meter op het voetpad om naar het strand te gaan. Nét op dat moment passeert de politie die ons meteen aantoetert om te wijzen op de mondmaskerplicht als je wandelt. OEPS! 🙂 Maar het bewees dus wel ons vermoeden: er wordt weer gecontroleerd.

(5) Ik had weer mijn “groot” fototoestel mee om fotootjes te maken van de kindjes. Helaas vergat ik blijkbaar mijn geheugenkaart uit mijn card-reader te halen en kon ik het ding al snel terug opbergen. Ik heb dus enkel maar een paar gsm-foto’s vandaag. #fail

(6) Er werd van de school uit gevraagd om eventueel een aantal zaken mee te nemen die gerelateerd zijn aan de herfst. Zoals afgevallen bladeren bijvoorbeeld. Aan het strand stonden een paar bomen. Jef zijn grootouders (die hier nu meelezen en de eerste echte comment acherlieten! Waarvoor dank!) gaan nu misschien teleurgesteld zijn in ons, maar we hadden geen idee over welke exemplaren het ging. Niet getreurd, tegenwoordig bestaat er echt voor ALLES een app! Zo ook om bomen te herkennen. Onderstaand is blijkbaar het blad van een vijgenboom. De computer vision is toch echt wel enorm geëvolueerd sinds ik nog student was… Ik word duidelijk oud, maar kijk, weer iets bijgeleerd! 😉

(7) Algemene terugblik op ons allereerste corona-weekend: niet slecht, niet slecht. Genoten van onze mini-uitstapjes. Veel gedaan: uitgebreid gekookt, voor het eerst zelf tahini en hummus gemaakt. Veel tijd met de kindjes gespendeerd: veel (heeeeel veeeeel) boekjes gelezen, nog eens deftig gepuzzeld, nieuwe spelletjes gespeeld, … En qua huishouden ook helemaal bij enal. Voorzichtig optimistisch dus; op deze manier houden we het wel nog even vol!

(OK, nog altijd langer dan gepland, volgende keer beter 😉 )

Eén antwoord op “Zeven puntjes op zondag.”

  1. […] had het hier al eerder over Tuutje Konijn, de doudou die hier ten huize een bijna Heilige status heeft. Troosten […]

Geef een reactie