Zes dingen op zaterdag.

(Confinement#2 – Dag 2)

(1) Halloween vandaag. Wij hebben hier ten huize eigenlijk geen affiniteit met deze geïmporteerde feestdag. Maar feit is dat Louise echt wel heel erg geïntrigeerd was door een met pompoenen en spinnen versierde deur die we elke dag passeerden. En de spookjes die ze knutselden bij de onthaalmoeder waren een giga-succes: papa schrik aanjagen en achternazitten door het huis: HI-LA-RISCH. Ik ga volgend jaar overstag gaan, ik voel het al… 😉

(2) Wij hebben over het algemeen (zeer zeer zeer) goede etertjes. Louise begint af en toe wel picky te worden maar Maurice lust voorlopig echt quasi alles. Alléén heeft hij het moeilijk wanneer er echt “superlekkere” dingen op zijn bord liggen (genre vlees / vis) om dan de volgens hem “minder lekkere” zaken (meestal groenten…) ook op te eten. Tegenwoordig volgen we dus volgende strategie: we zetten éérst alleen de groenten op tafel. De rest van de maaltijd volgt pas nadat er een voldoende grote portie groenten achterover is geslagen. Vandaag werkte dit zowaar té goed(!), waardoor er werd gesmeekt om “extra broccoliiiii”, ook toen de aardappel-wedges en zalm op tafel werden getoverd. We hebben noodgedwongen zelfs een blik boontjes open gedaan om de groente-honger te stillen nadat onze beide gestoomde broccoli-stronken er in sneltempo waren doorgejaagd! Over het algemeen wel een aan te raden strategie overigens. Dus moesten er ouders met jonge kindjes meelezen: do try this at home. 🙂

(3) Hoe houdt een mens zich zoal bezig tijdens een lockdown? En vooral: hoe houdt een mens zijn/haar piepjonge kroost binnen bezig? Wel, ik vermoed dat ik die vraag nog wel een keer teveel in Google ga gooien in de komende weken/maanden, maar ik kan wel delen wat hier vandaag een hit was:

  • Lok uw moeder naar de zetel onder het voorwendsel dat ze boekjes moet voorlezen.
  • Zeg op een dwingende, haast hypnotiserende manier dat ze MOET gaan liggen.
  • Bedelf haar met _alle_ dekentjes en knuffels die je maar kan vinden.

Dat bleek hier in ieder geval bijna even hilarisch als uw vader achtervolgen met een papieren spook en zorgde voor zeker een uur(!) vertier. Terwijl ik als ouder dus gewoon moest neerliggen en relaxen eh! OK, en af en toe kreeg ik wel eens een teddybeer onzacht tegen mijn hoofd, maar dat was echt maar een mini-opoffering in het totale plaatje. Ik kreeg zelfs de instructie “mama, je moet je ogen toedoen en doen alsof je slaapt”. Could it get any better?! De hashtag #winningatparenting cirkelde naar het schijnt rond mijn hoofd tijdens dat blissful hour. 😉

(4) We mochten natuurlijk ook nog een uurtje naar buiten voor een ontspannende activiteit en reden met de fiets naar de leukste speeltuin in onze 1km-straal (die eerder op 1,1km ligt in vogelvlucht maar: shhhhht). Onze eerstgeborene is dol op picknicken dus we deelden onder die noemer ook nog 2 banaantjes op een bankje. Fun times were had by all. Op de terugweg reden we een klein beetje om langs de zee. De zonsondergang was prachtig; we stopten nog even snel voor de snapshot hier bovenaan het bericht.

(5) Op de speeltuin hing onderstaande oproep. Voor degenen die geen zin hebben om hun beste Frans boven te halen: het is een opsporingsbericht voor een verloren lievelingsknuffeltje. Iets wat ik vroeger hoogstens een beetje “schattig” zou vinden maar wat ik tegenwoordig bloedserieus neem. Wij hebben nu immers zelf een quasi Heilig Tuutje Konijn in huis. Ik hoop oprecht dat kind en knuffel ondertussen verenigd zijn! En dat Tuutje Konijn nooit hetzelfde lot ondergaat, dat ook. Want ook wij hebben géén vervangingsexemplaar #livingontheedge 🙂

(6) Morgen is het dag op dag een jaar geleden dat wij vertrokken op onze meest uitdagende reis ooit met de kindjes. We trokken naar het verre Australië met een baby van 9 maanden en peuter van 2,5 om er drie weken te roadtrippen met een camper. Ik was nog dolenthousiast geweest toen ik dat maanden eerder onder impuls van [relatief] goedkope vliegtickets boekte maar begon meer en meer koudwatervrees te krijgen toen de reis effectief naderde. Een dag op voorhand -exact een jaar geleden dus- was ik oprecht aan het overwegen of we niet de hele boel moesten cancellen. Was het niet beter om later eens te gaan? Gelukkig gingen we wél en maakten we er een prachtige rondreis. De herinneringen smaken nog extra zoet omdat (verre) reizen nu al zolang niet mogelijk zijn. Dit is misschien wel mijn belangrijkste les uit heel die corona-miserie: leef in het NU! Doe het NU! Maak die dromen NU waar. Wie weet wanneer/of die later komt…

(Dat bloggen is nog nieuw voor mij eh, ik ga echt moeten leren om compacter te schrijven 😉 )

3 Antwoorden op “Zes dingen op zaterdag.”

  1. Superoma & superopa zegt: Beantwoorden

    Bste Hilde,
    We gaan daar niet flauw over doen, we hebben Instagram met de dagelijkse berichtjes en foto’s oprecht gemist. We zijn dus uitermate verheugd dit nieuwe medium te ontdekken. We wensen je veel succes met uw initiatief, wees maar zeker, we worden trouwe volgers.
    Hier gaat alles goed, mits een paar kleine minpuntjes. Zopas vernemen we dat het virus in de residentie is binnengedrongen. Eén resident heeft positief getest. Het is nog wel een naaste buur, een paar deuren voorbij ons appartement.

    1. Heel blij met mijn volgers-van-het-eerste-uur! 🙂 Wij duimen hier heel erg dat jullie kunnen ontsnappen aan het corona-virus!

  2. Om Superoma & Superopa in snelheid te kunnen kloppen bij het schrijven van reacties moet je vroeg opstaan. Mij dus weer niet gelukt :-(.

Laat een reactie achter op Hilde Reactie annuleren